ข่าว

ข่าวอุตสาหกรรม
บ้าน / ข่าว / ข่าวอุตสาหกรรม / IBU ในเบียร์คืออะไร? หน่วยความขมขื่นระหว่างประเทศอธิบายสำหรับผู้ผลิตเบียร์

IBU ในเบียร์คืออะไร? หน่วยความขมขื่นระหว่างประเทศอธิบายสำหรับผู้ผลิตเบียร์


สิ่งที่ IBU วัดได้จริง

ช่างต้มเบียร์กะจะดึงตัวอย่างจากอ่างน้ำวน ห้องแล็บส่งคืน 42 IBU และหัวหน้าช่างต้มยังคงเรียกเบียร์ว่า "นุ่มกว่าครั้งก่อน" ข้อความทั้งสองสามารถเป็นจริงได้ ความขมในฐานะตัวเลขและความขมในฐานะความรู้สึกเป็นการวัดที่แตกต่างกันสองแบบ และการผสมเข้าด้วยกันทำให้เกิดปัญหาที่แท้จริงในการออกแบบสูตรอาหาร ความสม่ำเสมอของแบรนด์ และข้อมูลจำเพาะของอุปกรณ์

IBU ย่อมาจาก International Bitterness Units IBU หนึ่งหน่วยเท่ากับหนึ่งส่วนต่อล้านของกรดไอโซเมอร์ไรซ์ในเบียร์ ซึ่งเท่ากับหนึ่งมิลลิกรัมต่อลิตร เบียร์ที่วัดที่ 42 IBU จึงมีสารประกอบเหล่านั้นประมาณ 42 มก./ลิตร นั่นคือความเข้มข้นของสารเคมี ไม่ใช่คะแนนทางประสาทสัมผัส และไม่มีตัวเลขใดคาดเดาได้ว่าผู้ดื่มจะรู้สึกขมแค่ไหน

สามกลุ่มใช้ตัวเลขต่างกัน ผู้ผลิตเบียร์ใช้มันเพื่อแก้ไขสูตรและรักษาแบรนด์ให้คงที่ในแต่ละแบตช์ นักดื่มใช้เป็นคำแนะนำคร่าวๆ ที่พิมพ์บนฉลาก วิศวกรโครงการใช้ข้อมูลนี้เมื่อปรับขนาดฮอป ความจุกาต้มน้ำ และปริมาตรห้องใต้ดิน การแยกการใช้งานทั้งสามนี้ออกจากกันทำให้ทุกสิ่งที่ตามมาทำงานได้ง่ายขึ้น

กรดไอโซอัลฟ่ามาจากไหน

ฮอปส์ไม่ขม โคนมีกรดอัลฟ่า ได้แก่ ฮิวมูโลน โคฮูมูโลน และแอดฮูมูโลน ซึ่งละลายได้ไม่ดีและแทบไม่มีรสขมในสถานะดิบ ความร้อนจะจัดเรียงพวกมันใหม่ให้เป็นกรดไอโซอัลฟา ซึ่งละลายได้ง่ายและมีรสขมมาก ไอโซเมอไรเซชันนี้เกิดขึ้นในกาต้มน้ำ และสำหรับเบียร์ที่ชงแบบปกตินั้น จะให้ IBU ที่วัดได้เกือบทั้งหมด

การแปลงไม่เคยเสร็จสมบูรณ์ การใช้งาน ส่วนแบ่งของกรดอัลฟ่าที่คงเหลืออยู่ในเบียร์สำเร็จรูป มักจะอยู่ระหว่าง 20% ถึง 35% สำหรับฮ็อปแบบอัดเม็ดในการต้มเป็นเวลา 60 นาที มันหยดลงในสาโทแรงโน้มถ่วงสูง โดยมีอาการเดือดสั้นๆ และเมื่อการสูญเสีย trub เกิดขึ้นมาก สูตรอาหารสามารถกำหนดเป้าหมายไปที่ 60 IBU ในขณะที่การทดสอบเบียร์บรรจุหีบห่อที่ 48 และตัวเลขทั้งสองนั้นถูกต้องในบริบทของตัวเอง

3- and 4-Vessel Automatic Steam-Heated Brewhouse โรงเบียร์อุ่นด้วยไอน้ำอัตโนมัติแบบ 3 และ 4 ลำ โรงต้มเบียร์แบบใช้ไอน้ำร้อนอัตโนมัติพร้อมสูตร PLC และขั้นละ ±0.5°C รองรับการผลิตสาโทที่ทำซ้ำได้และปริมาณงานสำหรับการขยายโรงคราฟต์เบียร์ ดูผลิตภัณฑ์ →

นี่คือเหตุผลว่าทำไมพฤติกรรมของกาต้มน้ำจึงมีความสำคัญพอๆ กับค่าฮอป การให้ความร้อนสม่ำเสมอ อัตราการระเหยที่คาดการณ์ได้ และกระแสน้ำวนที่หยดถังอย่างหมดจดทำให้สามารถใช้งานซ้ำได้ กาต้มน้ำที่เดือดไม่สม่ำเสมอโดย IBU หลายตัวจากชุดหนึ่งไปอีกชุดหนึ่งโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงสูตรใดๆ การเติมกาต้มน้ำและอ่างน้ำวนตอนดึกจะมีพฤติกรรมแตกต่างออกไปอีกครั้ง อุณหภูมิต่ำกว่า 90 องศาเซลเซียส ไอโซเมอไรเซชันจะช้าลงอย่างรวดเร็ว ดังนั้นการเติมเหล่านั้นจะส่งกลิ่นหอมพร้อมความขมเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบกัน การกระโดดแบบแห้งเป็นไปตามตรรกะเดียวกัน โดยทั่วไปแล้วการกระโดดแบบแห้งหนักๆ จะเพิ่ม IBU เพียงประมาณ 1 ถึง 5 IBU ในขณะที่ปรับรูปร่างกลิ่นหอมใหม่ทั้งหมด

ช่วง IBU ตามสไตล์เบียร์

ช่วงรูปแบบที่เผยแพร่เป็นการตรวจสอบข้ามที่มีประโยชน์เมื่อสูตรอาหารดูผิดบนกระดาษหรือผลห้องปฏิบัติการดูน่าสงสัย แถบด้านล่างนี้เป็นตัวเลขทั่วไปมากกว่าขีดจำกัด แหล่งที่มาแตกต่างกันไปตาม IBU บางแห่ง และโรงเบียร์หลายแห่งก็ผลักดันออกไปข้างนอกโดยตั้งใจ

โดยทั่วไปแล้ว IBU จะแตกต่างกันไปตามสไตล์เบียร์ โดยมีเหตุผลหลักที่แต่ละวงดนตรีอยู่ในตำแหน่งที่เป็นอยู่
ครอบครัวสไตล์ IBU ทั่วไป สิ่งที่ทำให้วงดนตรี
อเมริกัน ไลท์ ลาเกอร์ 8-12 การให้กรดอัลฟ่าน้อยที่สุด ความขมขื่นอยู่เบื้องหลัง
ไวส์เบียร์ 8-15 ฮอปส์ประเภทโนเบิล โหลดกาต้มน้ำต่ำ
มิวนิค เฮลเลส 16-22 โปรไฟล์มอลต์ไปข้างหน้าพร้อมการกระโดดที่จำกัด
เยอรมัน พิลส์เนอร์ 22-40 การเพิ่มฮอปอันสูงส่งตอนปลายช่วยยกกลิ่นหอมและ IBU เข้าด้วยกัน
อเมริกันเพลเอล 30-50 พันธุ์ซิตรัสและไพน์ฮอปบนมอลต์ระดับปานกลาง
อเมริกันไอพีเอ 40-70 การเติมอัลฟ่าสูงหลายครั้ง การกระโดดแบบแห้งเพื่อให้ได้กลิ่นหอม
ไอพีเอคู่ 60-120 อัตราอัลฟ่าสูงบวกกับการสูญเสียที่เกี่ยวข้องกับแรงโน้มถ่วงในกาต้มน้ำ
ไอริช สเตาท์ 30-45 ข้าวบาร์เลย์คั่วเพิ่มความน่ารับประทานโดยไม่ต้องเพิ่ม IBU
ข้าวบาร์เลย์อเมริกัน 50-100 ใบข้าวขนาดใหญ่จับคู่กับการกระโดดหนัก

อ่านคอลัมน์กลางเป็นหน้าต่างการออกแบบ ไม่ใช่เป้าหมาย พิลส์เนอร์ที่ 20 IBU และ American IPA ที่ 20 IBU ไม่ใช่เบียร์ชนิดเดียวกัน กระดูกสันหลังของมอลต์ การลดทอน และปริมาณน้ำเป็นตัวตัดสินว่านักดื่มจะรับรู้ถึงความขมได้มากเพียงใด

เหตุใด IBU จึงไม่เท่ากับการรับรู้ความขมขื่น

เบียร์สองตัวที่ 45 IBU สามารถมีรสชาติที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง และช่องว่างมักจะมาจากปัจจัยสี่ประการ ได้แก่ น้ำตาลที่ตกค้าง คาร์บอนไดออกไซด์ เคมีของน้ำ และความหลากหลายของฮอป

น้ำตาลตกค้างและอัตราส่วน BU:GU

กรดไอโซอัลฟาอยู่ในสารละลายที่มีน้ำตาลมอลต์ที่ไม่ผ่านการหมักด้วย 45 IBU IPA ที่อุณหภูมิ 2.6 องศา Plato มีรสชาติที่คมชัดกว่า 45 IBU stout ที่ 5.5 องศา Plato เนื่องจากน้ำตาลเคลือบเพดานปากและปิดเสียงความขม ผู้ผลิตเบียร์แสดงสิ่งนี้เป็น BU:GU ซึ่งเป็นอัตราส่วนของหน่วยความขมต่อหน่วยแรงโน้มถ่วง อัตราส่วนใกล้ 0.5 อ่านค่าสมดุล 0.8 ขึ้นไปอ่านว่าขมมาก และ 0.4 หรือต่ำกว่าอ่านว่ามอลต์ไปข้างหน้า แม้ว่าตัวเลข IBU จะดูน่านับถือบนกระดาษก็ตาม

คาร์บอนไดออกไซด์ pH และแร่ธาตุ

คาร์บอนไดออกไซด์จะเพิ่มรสชาติที่ขมขื่นซึ่งนักชิมมักจะจับกลุ่มเป็นความขม ลดปริมาณเบียร์เดิมจาก 2.7 เป็น 2.3 เล่มและอ่านได้นุ่มนวลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ค่า pH ที่ต่ำกว่าจะทำให้ความขมคมขึ้น ในขณะที่ซัลเฟตในน้ำที่ใช้ต้มจะดันความขมไปข้างหน้าและคลอไรด์ก็จะปัดเศษออกไป พันธุ์ฮอปก็มีความสำคัญเช่นกัน: ฮ็อปและฮอปที่อุดมด้วยโคฮูมูโลนที่บรรทุกน้ำมันหนักอาจทำให้รู้สึกรุนแรงที่ IBU ที่เหมือนกันมากกว่าพันธุ์ที่สะอาดและมีโคฮูมูโลนต่ำ

การวัด IBU: วิธีการ พิกัดความเผื่อ และการดริฟท์

เนื่องจาก IBU เป็นหมายเลขห้องปฏิบัติการ จึงมีความหมายเฉพาะเมื่อมีการระบุวิธีการและพิกัดความเผื่อไว้ข้างๆ เท่านั้น สิ่งเหล่านี้คือประเด็นที่ใช้งานได้จริงที่ควรค่าแก่การปักหมุดก่อนที่ตัวเลขจะติดฉลากหรือข้อกำหนดในการซื้อ

  • วิธีการมาตรฐานคือวิธีสเปกโตรโฟโตเมตริก เบียร์ที่เป็นกรดจะถูกสกัดเป็นไอโซออกเทนและอ่านค่าที่ 275 นาโนเมตรตาม ASBC Beer-23 หรือ EBC 9.8; รวดเร็ว ราคาไม่แพง และสามารถทำซ้ำได้ประมาณ 1-2 IBU ระหว่างห้องปฏิบัติการที่มีความสามารถ
  • HPLC ให้คำตอบที่แตกต่างออกไป โดยแยกกรดไอโซอัลฟาแต่ละตัวและรายงานได้แม่นยำยิ่งขึ้น แต่จะช้ากว่าและมีราคาแพงกว่า และผลลัพธ์ไม่สามารถใช้แทนกันโดยตรงกับตัวเลขสเปกโตรโฟโตเมตริกได้
  • IBU ที่คำนวณได้เป็นการประมาณการ สูตร Tinseth และ Rager เป็นเครื่องมือในการวางแผน คาดว่าจะเบี่ยงเบนจากค่าที่วัดได้ 5-15% และจะมากขึ้นเมื่อใบฮอปใช้พันธุ์พืชใหม่หรือพันธุ์น้ำมันสูง
  • ระบุความอดทน. ข้อกำหนดแพ็คเกจ 38 บวกหรือลบ 3 IBU ช่วยให้ห้องการผลิตทำงานได้ และหยุดผลต่างของห้องปฏิบัติการ 1 IBU ไม่ให้เกิดการระงับ
  • ตัวอย่างตรงจุด IBU ตกหล่นเล็กน้อยผ่านการกรองและบรรจุภัณฑ์เนื่องจากกรดไอโซอัลฟาดูดซับบนพื้นผิว ดังนั้นถังเบียร์ที่สว่างสดใสจึงเป็นจุดตรวจวัดที่มีความหมายมากกว่าถังหมัก
  • ความสะอาดช่วยปกป้องพื้นฐาน เรซินฮอปและหินเบียร์บนผนังถังและสายการขนย้ายจะนำพาความขมไปสู่ชุดถัดไป ดังนั้นวงจรการทำความสะอาดที่ผ่านการตรวจสอบแล้วจึงอยู่ภายในการควบคุมความขมมากกว่าอยู่ข้างๆ
Multi-Program Automatic CIP System with Data Logging ระบบ CIP อัตโนมัติหลายโปรแกรมพร้อมการบันทึกข้อมูล ระบบทำความสะอาดในสถานที่อัตโนมัติจะบันทึกอุณหภูมิ การนำไฟฟ้า และการไหลต่อรอบ พร้อมการควบคุมหลายโปรแกรมและการส่งออก CSV/PDF สำหรับการผลิตหลายสายการผลิตที่ได้รับการควบคุม ดูผลิตภัณฑ์ →

หกขั้นตอนในการบรรลุเป้าหมายความขมขื่น

การควบคุมความขมขื่นเป็นลำดับมากกว่าการตัดสินใจเพียงครั้งเดียว แต่ละขั้นตอนด้านล่างนี้เป็นสถานที่ที่ IBU บางส่วนสามารถรับหรือสูญหายได้ และแต่ละขั้นตอนจะมีราคาถูกกว่าการแก้ไขก่อนบรรจุภัณฑ์มากกว่าภายหลัง

  1. เรียงลำดับฮอปโดยใช้กรดอัลฟ่า ไม่ใช่ตามน้ำหนัก ค่าอัลฟ่าของปีพืชขยับ 1-3 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นค่าฮ็อปที่เขียนเป็นกิโลกรัมจะเปลี่ยนความขมอย่างเงียบๆ เมื่อมีล็อตใหม่เข้ามา
  2. ผูกกาต้มน้ำเพิ่มเติมเข้ากับการใช้งานเป้าหมาย บันทึกเวลาต้ม อัตราการระเหย และความโน้มถ่วงของสาโทสำหรับทุกชุด จากนั้นจึงปรับตัวเลขที่คำนวณไว้กับผลห้องปฏิบัติการ
  3. ควบคุมอุณหภูมิหน้าต่างน้ำวน การเติมที่สูงกว่าประมาณ 90 องศาเซลเซียส ยังคงเป็นไอโซเมอร์ การลดระดับลงเหลือ 80-85 ช่วยให้กลิ่นหอมระเหยไปพร้อมๆ กับจำกัดความขมที่ได้รับ
  4. ถือว่าการกระโดดแบบแห้งเป็นเครื่องมือสร้างกลิ่นหอม ปริมาณเป็นกรัมต่อลิตร คาดหวังปริมาณ IBU เพียงเล็กน้อย และอย่าไล่ตามความขมด้วยฮ็อปสายราคาแพง
  5. ออกแบบห้องใต้ดินรอบๆ เบียร์ ไม่ใช่รอบๆ ถัง การครอบคลุมของแจ็คเก็ตที่เชื่อถือได้และการเทยีสต์ที่สะอาดจะรักษาแรงโน้มถ่วงที่เสร็จสิ้นแล้ว - และด้วยเหตุนี้ ความสมดุลของ BU:GU - จึงอยู่ภายในหน้าต่างที่ต้องการ
  6. ตวงเบียร์สดแล้วป้อนผลลัพธ์กลับ แผงรับความรู้สึกรายสัปดาห์สั้นๆ ควบคู่ไปกับตัวเลขในห้องแล็บจะจับการเบี่ยงเบนที่มีตัวเลขตัวเดียวซ่อนอยู่

เมื่อมีการระบุห้องใต้ดินตั้งแต่ต้น หน่วยที่มีการทำความเย็นที่เชื่อถือได้และการกำจัดยีสต์โดยตรงจะให้ความขมที่สม่ำเสมอมากกว่ากำหนดการฮอปที่เข้มข้นมากขึ้น พื้นผิวก็มีความสำคัญเช่นกัน: เกรดสแตนเลสที่ใช้ในการผลิตโรงเบียร์ พิจารณาว่าทำความสะอาดถังได้ง่ายเพียงใด และความเสถียรของรสชาติพื้นฐานตลอดระยะเวลาหลายปีของการผลิต

Sanitary SS316L Unitank for Large-Scale Craft Breweries สุขาภิบาล SS316L Unitank สำหรับโรงเบียร์คราฟต์ขนาดใหญ่ ถังหมัก SS316L ขัดเงาด้วยไฟฟ้าพร้อมลูกบอล CIP แบบหมุนและช่องฮอปขนาด 4 นิ้ว ออกแบบมาเพื่อการทำความสะอาดที่เชื่อถือได้และความคงตัวของรสชาติในโรงเบียร์คราฟต์ขนาดใหญ่ ดูผลิตภัณฑ์ →

ตัวเลขเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่รสชาติ

IBU วัดกรดอัลฟ่าไอโซเมอร์ไรซ์ในหน่วยมิลลิกรัมต่อลิตร และนั่นคือทั้งหมด ตัวเลขดังกล่าวบอกผู้ผลิตเบียร์ว่าปริมาณที่เข้ากันกับสูตร ทำให้ผู้ดื่มเข้าใจสไตล์คร่าวๆ และให้วิศวกรโครงการปรับขนาดกาต้มน้ำและห้องใต้ดินอย่างตรงไปตรงมา ไม่ได้บอกใครว่าเบียร์จะมีรสขมแค่ไหน เพราะน้ำตาลที่ตกค้าง คาร์บอนไดออกไซด์ เคมีของน้ำ และฮอปต่างๆ ล้วนดึงการรับรู้ไปในทิศทางที่ต่างกัน

เผยแพร่วิธีการและเกณฑ์ความคลาดเคลื่อนถัดจากตัวเลข IBU ทุกตัว ควบคุมการต้มและห้องใต้ดิน และตัวเลขจะกลายเป็นเครื่องมือในการทำงานแทนที่จะเป็นข้อโต้แย้ง

กำลังวางแผนอัปเกรดโรงเบียร์ ห้องใต้ดิน หรือการทำความสะอาดโดยมีเป้าหมายด้านความขมคงที่ใช่หรือไม่ ส่งข้อมูลแบทช์และเป้าหมายของคุณถึงเรา และเราจะจับคู่ขนาดถัง ความสามารถในการทำความเย็น และการควบคุมฮอป ให้ตรงกับจำนวนที่คุณต้องการเข้าถึงจริง

ข่าว

อุปกรณ์ YME